پاکی

امروز داشتم برای يکی از داوطلبها از محيط انسانی می گفتم،اينکه اين مجموعه به خاطرتماس مستقيم با فضای پاک بچه ها امکان از خودگذشتن و فداشدن رو به انسان می دهد . خيلی راحت ميتونی ازخودت به خاطر ديگران بگذری . پيش خودم فکر کردم چرا در بعضی از محيط ها می توان اين حالت را در درون حس کرد و کاملا طبق أن عمل کرد در يک کلام از همه چيز گذشت ؟چرا چنين می شويم ؟ نتيجه ای که گرفتم،پاکی فضا بود و اين به خاطر وجود بچه ها ست به نظرم . در ذهنم انواع فضا ها را مجسم کردم اينکه آيا ظرفيت تحمل و از خود گذشتگی را در اين موارد دارم به نظرم وارستگی عجيب و خودسازيه عجيب تر از آن می خواهد که در محيط های مختلف کاری اجتماعی خانوادگی و........جهانی ، بتوانی اين ظرفيت را در خود ايجاد کنی که از خود بگذری و نفس خود را در راه يگانه کنی با همه . واقعا که انسان عجب موجود غريبی ست............

/ 7 نظر / 5 بازدید
رضا

دوست عزيزم ... خيلی نکته ی مهمی رو مطرح کرده ای ... مسئله ی ( فضا و محيطی ) که در اون تنفس ميکنيم دقيقا با (‌ شفافيت و زلالی روح ) ما نسبت مستقيم داره . فضای پاک و بي آلايش بچه ها ما رو از آلوده شدن حد اقل در نزد اونها شرمسار ميکنه . همونطور که فضای يک مسجد يا يک معبد وقتی واقعا معنويت داشته باشه نمازی رو که درش ميخونيم خيلی باحال و زنده است ولی اگه فضايی بی روح داشته باشه ميشه مثل فضای تاريک قمار خانه ای که نوری درونش نميتابه .

رضا

جالبه وقتی ما توی خونه هم باشيم وقتی تمييزه گويا روح ما شاداب تره تا وقتی کثيف و بهم ريخته باشه ... اصلا آيا زندگی آدم جز اينه که فضا رو با درايت و هوش خودش از تاريکی به روشنی ببره و از آلودگی به پاکی ؟ سوال اينجاست که چرا ما بر عکس عمل ميکنيم ؟ حتي طبيعت هم بنا رو بر زيبا سازی و پاکی گذاشته ولی افسوس که نمی آموزيم ...

پسرک فضول

سلام، آنچه گفتی و رضا هم مطرح کرده حقیقتی واقعی است. من به عینه آن را دیده ام. روزی در کشور مالزی از روبروی یک معبد بت پرستها رد می شدم. ناخداگاه خواستم نگاهی به درون آن بیاندازم. نم یدانم باورتان می شود یا نه ولی در انچنان فشار درونی قرار گرفتم که احساس می کردم بدنم از درون در حال انفجار است. ابتدا متوجه نشدم که دلیل چه می تواند باشد ولی حال بد و بسیار غریبی بود. مدتی بعد از آن به معبد بوداییان رفتم. آرامشی بر من مستولی گشت که احساس کردم در یک مسجد و یا حرم ائمه هستم. برایم جالب و وصف ناشدنی بود. در دنیایی غریب محلی آشنا یافته بودم. واقعا هر محیطی آنچه را در خود دارد بروز می دهد. در خاتمه، سعی کنید زندگی بودا را مطالعه کنید. ارادتمند، پسرک فضول

ard

سلام بر دوست عزيزم/ يک سوال برای اينکه به من سر بزنی /شوخی کردم / به نطر شما در وجود همه انسانها چنين روح بچه گانه ای وجود ندارد که باعث بروز همان پاکی می شود.موفق و پايدار باشی

مرتضي

سلام . از وبلاگت ديدن کرو و لذت بردم . موفق باشی عزیزم . خدانگهدار .

تسنيم

سلام عليکم. مثل اينکه اينبار خيلی تاخير داشتم نه؟ بايد ببخشيد . عرض کنم که من هم همون که اين دوستان پايينی گفتن. يا حق .