حسادت

جالبه که وقتی در مورد اين مفهوم فکر می کنم می بينم که مخلوق خود

ما انسانهاست وکاملا مادی و کاملا بی گناه و مائيم که به آن شاخ وبرگ

می دهيم و بعد خودمان دستی دستی اسيرش می شويم، در حقيقت

اسير موهومات خودمان . مورد ديگری که به ذهنم رسيده اينه که ما اين

دنيا مثل سفره می بينيم بنا به فراخور ظرفيتمان می توانيم در ک کنيم که

می پذيريم ديگران از اين سفره بخورند يا نه آيا شريک شدن را می پذيريم؟

اين به نظرم کاملا به تربيت و فرهنگ و ديدگاه انسانها برمی گردد ، چقدر با

خودشا ن کار کرده اند و آگاهند.

/ 5 نظر / 5 بازدید
رضا

عزيز سلاممم .. بله واقعا خيلی خوب نوشتی برداشتت رو ... برداشتهای ما در مورد سهيم کردن ديگران در اين سفره خيلی مهمه و گاهی نشانه ی بزرگواری و وسعت ديد ما آدمه وقتی به اون درجه از خلوص و عمق رسيده باشی که خودت رو در ديگران هم ببينی و اين راز مهميه که کاش بهش دقت ميکرديم ..

Mahmoud

درد عشق از تندرسیت خوشترست ملک درویشی ز هستی خوشترست خود پرستی خییزد از دنیا و جاه نیستی و حق‌پرستی خوشترست

تسنيم

پيامبر اکرم فرمودند : مومن حسادت نميکند غبطه ميخورد. » فرق حسادت و غبطه رو هم که ميدونی حتما. خيلی ساده: حسادت يعنی او نداشته باشد من داشته باشم و غبطه يعنی او داشته باشد من هم داشته باشم. به همين سادگی و اين خوب است چون گاهی احساس رقابت سالم را در انسان ايجاد ميکنه .

پسرک فضول

سلام، متأسفانه در جامعه ما کم نیست. با یک انسان اینگونه برخورد داشتم که کلی از من انرژی گرفت عملا هنوز هم با او به نوعی درست به گریبانم. خدا نصیب گرگ بیابان نکند. ارادتمند، پسرک فضول